Η αυτοάμυνα "γέννησε " τις πολεμικές τέχνες , όχι το αντίθετο .

Ξεκίνησα την ενασχόληση μου με τις πολεμικές τέχνες όταν τα πρώτα θερινά σινεμά άρχισαν να προβάλουν ταινίες καράτε και Κουνγκ Φου .

Χαμός ... στο τέλος κάθε ταινίας όλο και κάποιοι προσπαθούσαν να μιμηθούν τους πρωταγωνιστές και να αντιγράψουν τις "κινήσεις " που είχαν δει . Αποτέλεσμα σχεδόν πάντα , κάποιος να την "τρώει" πιο γερά στο τέλος , έξω από τον κινηματογράφο και στην συνέχεια να αρχίζουν τα μπινελίκια και να πέφτει πραγματικό ξύλο . Όλοι οι υπόλοιποι χάζευαν και γέλαγαν και βάζαν στοιχήματα τσιγάρα η ποιος θα πληρώσει το μπιλιάρδο . Επειδή όλο το σκηνικό δεν είχε κανένα απολύτως μίσος , στο τέλος τους χωρίζαμε μιας και οι περισσότεροι ήμασταν γνωστοί και συμμαθητές .

Τα χρόνια εκείνα πλακωνόμασταν πολυ εύκολα ...ε... δεν έγινε και τίποτα Το πιο μεγάλο πρόβλημα ήταν όταν γυρνάγαμε σπίτι και η μανούλα μας που μας πλάκωνε στο ξύλο επειδή είχαμε πλακωθεί στο ξύλο .

Ξεκίνησα με το kung fu σε κάποια σχολή στη Λεωφ. Κηφισίας . Όλοι λέγαν ότι είμαι φοβερός και θα έχω πολύ μέλλον .

Είχα κάνει γύρω στο 1 χρόνο περίπου όταν αποφάσισα να τσακίσω στο ξύλο 2 αμερικανούς πεζοναύτες του 6ου στόλου ,που μας πείραζαν τις κοπελιές που είχαμε στην παρέα μας .




Πήρα λοιπόν την στάση της τίγρης , αλλά άρπαξα δύο μπουνίδια τόσο αστραπιαία που δεν πρόλαβα ούτε να τα δω όπως ερχόντουσαν .Πετάχτηκα από το πάτωμα του μπαρ όμως σαν ελατήριο και αν δεν κάνω λάθος πρέπει να πήρα την στάση του αετού . Ένα high kick όμως μ' έστειλε 2-3 μέτρα μακριά από το σημείο συνάντησης μαζί με 4 σκαμπό ,2 τραπέζια και όλα τα συμπράγκαλα που είχαν απάνω . Το μυαλό μου δούλεψε αστραπιαία και η επόμενη στάση που διάλεξα ήταν η στάση του πτώματος με 24ωρη νεκρική ακαμψία. Ο αντίπαλος μου με σεβάσθηκε που ήμουν στο πάτωμα και ανήμπορος ,γι αυτό μου έριξε μόνο 3 με 4 κλωτσιές στα πλευρά σπάζοντας μου και ένα . Θυμάμαι που φύγανε γελώντας ...θα πρέπει να πονούσα πολύ αστεία !!! Ήμουν τότε 15 χρονών περίπου .

Όταν με το καλό έγινα καλά ξεκίνησα αμέσως Καράτε . Ήμουν σίγουρος ότι έφταιγε το Κουνγκ Φου .
Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν έφταιγε το kung fu . Μπορώ να μετρήσω τουλάχιστον 10 λάθη μου που παρ' ολίγον να μου στοίχιζαν πολυ ακριβά .
Οι περισσότερες συμπλοκές δρόμου είναι σύντομες, γρήγορες και άγριες. Δεν είναι εξευγενισμένες, ούτε αποτελούν επίδειξη δεξιοτήτων. Ο ασκούμενος στις πολεμικές τέχνες που νομίζει ότι έχει εκπαιδευτεί για να μπορεί να αντιμετωπίσει κάθε περίσταση θα βρεθεί προ εκπλήξεως, γιατί στον δρόμο δεν υπάρχουν κανόνες. Ο τύπος που κάθεται στο πλάι δεν είναι διαιτητής, είναι ο φίλος του επιτιθέμενου που περιμένει να μπει κι αυτός στη μάχη για να το διασκεδάσει –και το πεζοδρόμιο δεν είναι μαξιλάρι. Το χειρότερο είναι ότι ο άλλος δεν θέλει κάποιο τρόπαιο –απλά θέλει να σας κάνει να ματώσετε. Έχω βρεθεί εκεί έξω σε σκοτεινά σοκάκια, χώρους στάθμευσης, καταγώγια , κακόφημα μπαρ και συμπλοκές στο δρόμο ένας εναντίον πολλών και έχω δει τι λειτουργεί και τι όχι σε πραγματικές συνθήκες.

Το περιβάλλον είναι ένας παράγοντας που δεν έχει μεγάλη σημασία στο τατάμι η στο ρινγκ, αλλά είναι πολύ σημαντικός στις πραγματικές συνθήκες. Είναι πολύ σημαντικό να ξέρετε τους περιβαλλοντικούς περιορισμούς του στυλ σας. Για παράδειγμα, πώς λειτουργεί το στυλ σας στο χιόνι ή στον πάγο; Πώς λειτουργεί σε περιορισμένο χώρο, όπως ανάμεσα σε δυο αυτοκίνητα; Έχετε προπονηθεί στο σκοτάδι; Στις σκάλες; Με τα πόδια σε διαφορετικό επίπεδο; Μετά υπάρχουν οι παράγοντες μέγεθος και απόσταση. Πώς θα αντιμετωπίσετε κάποιον με διπλάσιο μέγεθος; Κάποιον που έχει βάλει το κεφάλι κάτω, έχει ανοίξει τα χέρια και επιτίθεται σαν ταύρος; Τι θα κάνετε απέναντι σε έναν μικρόσωμο τύπο που θέλει να σας πιάσει το πόδι και να σας δαγκώσει την επιγονατίδα; Έχετε εκπαιδευτεί πώς να αντιμετωπίσετε κάποιον που χτυπά απότομα με γροθιές και απομακρύνεται;  Και να μην ξεχάσουμε τα όπλα! Αυτά τα στοιχεία (και πολλά άλλα) είναι μέρος της πραγματικότητας. Έχετε εκπαιδευτεί για να τα αντιμετωπίσετε; Ο καλύτερος τρόπος να μάθετε τα όρια της πολεμικής σας τέχνης, δεν είναι να βρεθείτε να υπερασπίζεστε τη ζωή σας σε μια τέτοια περίπτωση. Έχω παρακολουθήσει σε συμπλοκή άτομο που δάγκωσε τον αντίπαλο του στην καρωτίδα και τραβεστί να καρφώνει το τακούνι του στο μάτι του αντιπάλου του . 

Η αυτοάμυνα προϋπήρξε των πολεμικών τεχνών γι αυτούς ακριβώς τους λόγους . Πάνω στην αυτοάμυνα  βασίστηκαν οι πολεμικές τέχνες και όχι το αντίθετο .

Οι φτωχοί γεωργοί που δεχόντουσαν επίθεση από τους ληστές προσπάθησαν να βρουν πως θα υπερασπιστούν τον εαυτό του , την οικογένεια τους . Σαφώς δε και στον πόλεμο από αρχαιοτάτων χρόνων οι στρατιώτες προσπαθούσαν να βρουν  πως θα εξουδετερώσουν ένοπλα η άοπλα τον αντίπαλο τους . 

Οι πρακτικές αυτές που μεταφέρονταν από το ένα άτομα στο άλλο σιγά σιγά μετατράπηκαν σε πολεμική τέχνη . Αυτομάτως όμως μαζί με την δημιουργία της πολεμικής τέχνης δημιουργήθηκαν και οι κανονισμοί που την διέπουν . Τέτοιοι κανόνες όμως  στον δρόμο δεν υπάρχουν .

Ακόμα και στο πόλεμο υπάρχει μια διαφορά που τον κάνει πιο εύκολο (... σε αυτό το σημείο ) από μια συμπλοκή στο δρόμο . 

Στη μάχη όσους περισσότερους σκοτώσεις τόσα πιο πολλά παράσημα θα πάρεις .Στη μάχη δρόμου όμως αν συμβεί κάτι τέτοιο , ένα διάστημα έστω και μικρό φυλακή θα πας και ας έχεις το μεγαλύτερο δίκιο . Το θέμα της νόμιμης αυτοάμυνας θα το συζητήσουμε σε επόμενο άρθρο .
Θα ήταν λάθος να νομίσει ο οποιοσδήποτε ότι υποτιμώ τις πολεμικές τέχνες . Το αντίθετο μάλιστα . Έχω ένα γιο 11 χρονών και τον προέτρεψα να ασχοληθεί με τις πολεμικές τέχνες από την ηλικία των 5 1/2 ετών  αποσκοπώντας στα τεράστια οφέλη που μπορεί να αποκομίσει ένα παιδί από αυτές . 
Άλλο όμως να έχεις απέναντι σου έναν αθλητή γιά αντίπαλο και άλλο ένα αδίστακτο κακοποιό .
Συμβουλή μου λοιπόν μάθε στο παιδί σου πολεμικές τέχνες και εκπαίδευσε τον εαυτό σου στην αυτοάμυνα . Η αυτοάμυνα σώζει ζωές .